به گزارش مفدا جیرفت ، روابط عمومی یک شغل اداری نیست بلکه یک شوق اداری است، چراکه تمامی فعالان در این حوزه با عشق، شور و نشاط، بهره‌گیری از تکنولوژی روز و ایده‌های نو و همچنین تزریق هنر و تفکر خلاق در حوزهٔ اداری گام برمی‌دارند و روحشان با ایستایی و سکون منافات دارد.

سال‌ها تلاش و پیگیری دست‌اندرکاران روابط عمومی و جامعه، روابط عمومی ایران به ثمر نشست و جامعه روابط عمومی ایران را صاحب روز ملی کرد. 27 اردیبهشت‌ماه روزی که در سطح جهانی نیز به‌عنوان روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی نام‌گذاری شده است، به‌عنوان روز روابط عمومی و ارتباطات تعیین گردید. این روز فرصتی است تا نقش و جایگاه روابط عمومی را مرور کنیم.

اهمیت جایگاه روابط عمومی

اهمیت جایگاه روابط عمومی در عصر ارتباطات و در دورانی که اطلاع‌رسانی در همه عرصه‌ها پیشتاز است، دوچندان شده است به‌گونه‌ای که موفقیت سازمان‌ها، ادارات است، نوع کار روابط عمومی و مسئولیت‌هایی که بر عهده این بخش قرار داده‌شده سبب شد تا حرفه روابط عمومی، ششمین شغل پراسترس در جهان شناخته شود.

کار روابط عمومی کار دل است. اولین شرط برای داشتن یک ارتباط خوب، سخن گفتن از روی علم، آگاهی و اطلاع است. مراسمی که برپا می‌شود وقتی همه آرام روی صندلی‌هایشان به چیزی جز برنامه‌ها توجهی ندارند، قلب آن‌هاست که با سرعتی مضاعف در سینه می‌تپد و نگران لحظه‌لحظه اجرای برنامه هستند،تولید و ارسال به‌موقع خبر و دریافت بازتاب آن‌ها، به‌روزرسانی وب‌سایت و رصد ایمیل‌ها، شرکت در مراسم سوگواری یا خوشحالی از دریافت خبری خوش و بسیاری نمونه‌های دیگر از این دست است که روابط عمومی‌ها سکان‌داری آن را بر عهده دارند. اینجاست که اگر عشق به کار نباشد نمی‌توان در این حوزه وارد شد.

روابط عمومی مدون و برنامه ریزی شده یکی از ابزارهای قوی مدیریت افکار است، روابط عمومی به‌عنوان اصلی‌ترین حلقه ارتباط بین مدیران و کارکنان، مسئولیت خطیری در فرآیند دسترسی مدیران و افکار جمعی کارکنان دارند به همین دلیل توجه ویژه به روابط عمومی، به‌عنوان نهادی که می‌تواند به‌صورت نظام‌مند، برنامه ریزی شده و سنجیده در جهت ایجاد، حفظ و گسترش تعامل و تفاهم مدیران با کارکنان اقدام کند، بسیار حائز اهمیت است. آنچه اهمیت دارد این است که کار روابط عمومی تسهیل و خدمت به مدیریت است نه مدیر. برای آنکه محور اساسی کار روابط عمومی کسب منافع برای کل سازمان است نه برای شخصی که در رأس هرم سازمانی قرار گرفته است. بنابراین باید به روابط عمومی و کارکردهای آن، بهتر و منطقی‌تر نگاه کرد. در این صورت است که روابط عمومی می‌تواند در سازمان موفق عمل کند.

به‌هرحال نگاه حاضر به روابط عمومی و جایگاه روابط عمومی در کشور با اجرایی شدن این توجهات می‌تواند گام‌های بلندی را در حرکت روبه رشد نظام ارتباطی و روابط عمومی در کشور بردارد و این حرفه و فن تخصصی را در جایگاه و مرتبه و منزلت واقعی خویش قرار دهد. درواقع می‌توان گفت روز ملی ارتباطات و روابط عمومی می‌تواند نقطه عطفی را در توسعه و تحول واحدهای روابط عمومی در ایران ایجاد نماید. بی‌شک این روز تداعی‌گر اهمیت و نقش روزافزون صنعت روابط عمومی در دنیای ارتباطات است که امروزه به قلب تپنده مجموعه‌های مختلف تبدیل شده است.